In de gouden buik van Boeddha (2010)
NRC Handelsblad
“Reizend in het spoor van een Vlaams medisch team dat gefilmd werd voor het tv-programma Wildcard Myanmar, hield de Dichter de Vaderlands een reisdagboek bij, nu verschenen als In de gouden buik van Boeddha. (…) Pas aan het eind van het boek legt Nasr trefzeker een paar vingers op zeker plekken. Zijn de westerse sancties tegen het land functioneel, of hebben ze bijgedragen aan het lijden van het volk? Waarom staat het Westen toe dat het land wordt overgenomen door China? En waarom dwepen we zo met Nobelprijs-winnares Aung San Suu Kyi, die al jaren in huisarrest zit? ‘Zij wordt aanbeden zoals het een icoon betaamt. Maar met een ideaal kun je niet onderhandelen.’ En dat is misschien nog het grootste probleem – vooruitgang kan slechts in stappen geboekt worden, maar de versteende top van de oude oppositie mist de flexibiliteit om van absolute eisen af te stappen. (…) Hopelijk zal, beetje bij beetje, met een constructieve benadering van de wereldgemeenschap, het fundament onder het schrikbewind eroderen.”
Cutting Edge
“Met een scherp oog voor detail beschrijft Ramsey Nasr de gebeurtenissen en indrukken die hij tijdens de reis heeft opgedaan. Hierbij uit hij vooral zijn verbazing omtrent de geneeskundige technieken die in het land worden gehanteerd. Het komt immers vaak voor dat een patiënt zonder enige vorm van verdoving geopereerd wordt. Geleid en gesteund door hun geloof geven ze, desondanks de hevige pijn, toch geen krimp. Daarnaast gaat Nasr natuurlijk ook in op de invloed van het dictatoriaal regime, dat de bevolking in een verwoestende onderdrukking houdt. Hierbij reflecteert hij onder andere over de opsluiting van Aung San Suu Kyi, die hij veiligheidshalve Sonja noemt.”
“Op zijn geheel eigen manier geeft Nasr zijn beleving van Myanmar mee aan de lezer. Hierbij hanteert hij een stijl die het meest weg heeft van een kind dat de wereld ontdekt. Zo voorziet hij sommige personen van originele bijnamen, zoals Ben-Er-Niet, en verwondert hij zich elke dag meer over de tweezijdige medaille die Myanmar is. Enerzijds bewondert hij de schoonheid van het geloof en de cultuur, maar anderzijds veracht hij de manier waarop het regime die waarden misbruikt voor eigen profijt. Met dit boek probeert Ramsey Nasr de ziel van Birma te vatten. Hierin ondersteund door de prachtige foto's van Diego Franssens leidt hij de lezer recht in de gouden buik van Boeddha.”
Knack
“Via Wildcard: Myanmar krijg je een blik op een samenleving die slechts zelden in het nieuws komt, en dat bovendien door de ogen van Nasr, een man die heel onbevangen naar de wereld om hem heen kijkt en net daardoor vaak een perfecte gids blijkt. Het mooiste moment uit de eerste aflevering zat dan ook helemaal op het einde, toen de schrijver een fragment uit zijn dagboek voorlas. Het begon als een kritiek op het regime dat overal een spion meestuurde – door Nasr ‘Benernie’ gedoopt – waardoor de auteur zelfs in een stukje in het Nederlands op zijn woorden moest letten.
Om Benernie te misleiden moest Nasr bijvoorbeeld ‘Sonja’ zeggen als hij de gevangen dissidente Aung San Suu Kyi bedoelde, en hij voegde er cynisch aan toe dat de dictatuur daarom eigenlijk een zegen is voor de verbeelding. Tegen het einde was het dagboekfragment echter uitgegroeid tot een soort literatuurvoordracht, waarin Nasr beschreef hoe hij door de studenten medicijnen in de buik van Boeddha werd ingebracht, als metafoor voor hoe hij probeerde in de buik van Myanmar te raken. Pure poëzie, en dat op een doordeweekse avond op Canvas.”