Ramsey Nasr

Het volgende gedicht werd geschreven n.a.v. gesprekken die Nasr voerde met kansarmen in Antwerpen. Het gedicht werd aangebracht op de muur van het OCMW (de sociale dienst) en kijkt uit over een groot plein met terrassen. Van Nasrs stadsgedichten is dit wellicht het gedicht dat door de meeste Antwerpenaren werd gelezen.

een minimum

lees me dan
luister dan zacht

ik ben de muur
en muurvaste man

jarenlang zitten
mijn lief en ik stil

tegen dit plafond
van gitzwarte kas

en vanaf ons vel
begint de bodem

en daar is geen rek
om haar te omarmen

zij zit ertussen
ik zit eronder

en ja ik heb niks
jazeker ik ben niks

maar godmiljaar
ik kan overleven

ik knok tot nu
de jaren rond
van beens af aan
tot aan mijn dood
zal ik tegen u
dit plafond
en alle ogen
in uw mond
opknokken

ik zal uit mijn pree
tevoorschijn komen

meewandelen onder haar
met mijn kansarme zon

en rondbazuinen

hier staan wij
klein en fier

lijk een mens
op een plein

en ik zou met u
niet willen ruilen

ik zou er geld
voor willen geven

om net als u
mezelf te zijn